september 1990
Litouwen en Polen
|
Na een korte periode van onderlinge strijd onder de Litouwse adel deed Polen
zijn rechten gelden. Kazimieras, een zoon van Jogaila, werd aartshertog van
Litouwen (1440-1492). Na de dood van Jogaila’s opvolger Władysław
III in 1444 (Jogaila zelf was in 1434 gestorven) koos de Poolse adel
Kazimieras tot koning van Polen onder de naam Kazimierz IV. Een van zijn
zonen, ook Kazimierz geheten, is later heilig verklaard en werd de
schutspatroon van Litouwen (in het westen noemt men hem Sint Casimir;
afbeelding 9). Het lot van Litouwen was nu verbonden met dat van Polen. De volgende heersers combineerden allen de functies van aartshertog van Litouwen en koning van Polen. In 1569 werd formeel vastgelegd dat Polen en Litouwen een personele unie vormden. Polen werd de overheersende partner, vooral toen het Litouwse rijk in het oosten begon af te kalven. Alle gebieden die op de Tartaren waren veroverd werden één voor één door Rusland ingenomen. Wel wisten de gecombineerde Litouws/Poolse troepen in 1569 terreinwinst te boeken in het noorden; het gebied dat later Estland en Letland zou worden, werd veroverd op de Russen. In de zeventiende eeuw ging het gebied echter weer verloren aan Zweden. |
 ■ Afbeelding 9. Sint Casimir (1458-1484), schutspatroon van Litouwen, op een postzegel van het Vaticaan van 14 december 1959. De 500e geboortedag van de heilige viel in 1958. Curieus dat de zegel pas eind 1959 verscheen |
 |
 |
|
 |